10-9-2017 Quintus Is Weer Aan de Rol; Competitiedag 1

Met de nodige personele problemen togen wij voor de eerste officiële competitiedag naar HCB in Boxtel. Daar moesten onze beide teams voor het eerst op één dag twee volledige wedstrijden spelen. Heerlijk natuurlijk, maar wel wat lastig als er van je twintigkoppige selectie negen ziek, geblesseerd of onderweg zijn. En als er zich onder die negen ook nog 5/7 van je dames bevindt, heb je met twee teams echt een dilemma. Voor keeper Eric werd weer Stefan, de broer van William geregeld. En voor de rest moesten er dan maar enkele spelers van het ene team bij het andere invallen. Niet echt de bedoeling maar het was niet anders. Tegen twaalven kwamen wij in de Braken aan waar zojuist reeds de eerste match gespeeld was. BFC-CSV. Wij zagen nog net een klein donker wolkje boven het doel van Joyce hangen. Bij navraag bleek dat BFC in de beginfase, vooral door enige Limburgse lobjes die zelfs voor Joyce te hoog gegrepen waren, tot 5-5 stand had kunnen houden, maar dat CSV toch uiteindelijk met 19-6 haar eerste eclatante winst binnen had. Maar dat donkere wolkje boven Joyce voorspelde niet veel goeds voor haar. Zij zag de bui al hangen.
Terwijl wij in de kantine, met riant uitzicht op het speelveld de heerlijke cake van Bas genoten en de daar af en aan lopende en rollende sportieve rivalen begroetten, speelden onderhand HCB en SEW tegen elkaar. Een wedstrijd die met 9-6 voor SEW de eerste competitiepunten opleverden. Dan was het Quintustijd. De komende vier uur zouden onze beide teams om en om hun wedstrijden spelen. Quintus 1 beet het spits af tegen BFC en aangezien ons eerste inclusief keeper Stefan uit slechts een quintet bestond met maar één dame, werden daar Cor en Ton aan toegevoegd. Niet echt een versterking natuurlijk daar zij allebei spelen als een oud wijf, maar daarmee was wel meteen het probleem van het minimale aantal dames opgelost. Het begon onwennig voor beide teams. Ook bij BFC was de vaste keeper geblesseerd en daar ook zij het all-in the family wilden houden had Lucien zijn zeer getalenteerde dochter als doelverdedigster meegenomen. Vooral Yves was hiervan in het begin nogal onder de indruk en keek eerst de kat uit de boom. Totdat hij ontdekte dat deze dame als keepster niet voor de poes was en hij alle schroom van zich af gooide. Toen waren wij echter al ruim 7 minuten op gang en stond het pas 1-1 door zowel een lob die de lange Stefan verraste, als een idem dito boogbal waarmee onze oudste bewees dat je met dergelijk passief spel toch een Tonscoorder kan zijn. Echter na die eerste lob van BFC rechtte Stefan zich de rug en daar de Limburgers het daarna al maar bleven proberen met die pisballetjes kon hij die stuk voor stuk afvangen om die vervolgens meteen met ook al weer een grote boog lukraak het veld in de gooien. Daar wervelde dan steevast Yves rond die die ballen links en rechts oppikte en daarmee vervolgens zo rap op het doel van BFC afsnelde en daar zijn projectielen op los liet, dat hij er nog voor de thee vijf op een rij achtereen in knalde. En na een 6-2 ruststand ging dat zo onverdroten voort. BFC lobte, Stefan ving en lanceerde en Yves ving en produceerde. Ondanks het gebrek aan dames bij ons regende het oude wijven op het doel van die arme V&L keepster. Tot bij een 11-3 stand de cirkel weer rond was en Ton nogmaals met een nichterige lob liet zien hoe je zoiets doeltreffend doet. Een vlaaitje van eigen deeg voor BFC derhalve wat Quintus 1 een 12-3 zege opleverde.
Daarna was het meteen al het titanentreffen tussen CSV en Quintus 2. En hier had Quintus na het debacle op het EK nog wat recht te zetten. Hiertoe werd, omdat ook zij in hun summiere zevental slechts één dame hadden, en wel Tineke die weliswaar over een manhaftige inzet beschikt, maar wiens longinhoud en spierkracht daar helaas omgekeerd evenredig aan zijn, het frêle jonge meisjeslichaam van Yves ingezet. CSV was daar niet echt van onder de indruk. En dat liet met name Frank meteen merken door Arie tweemaal achtereen zo loeihard te passeren dat het onze goalie voor een paar tellen volkomen de mond snoerde. En daar is toch wel heel wat voor nodig. Doch direct daarop zat zijn concullega Joyce ook met haar mond vol tanden toen Roy haar diep in de ogen keek en haar met een laag bij de grondse stuiter deed blozen. Wanhopig keek Joyce omhoog, waar nog altijd dat donkere wolkje hing. Het zou wel eens kunnen gaan donderen vandaag, begreep zij. Meteen hierop begon het signaal van het scorebord irritant te zoemen. Het spel werd even stil gelegd, het euvel verholpen om dan na luttele seconden weer de kop op te steken. Hierna bleek ook nog de tijd op 76 minuten te staan in plaats van op 16 en dat kwam onze concentratie niet te goede. Werd ook hier aan psychologische oorlogsvoering gedaan? Als dat al het geval was deed het in ieder geval onze Arie Bombarie goed. Hij schrok wakker van al die herrie en begon vervolgens aan een berenpartij keepwerk zoals hij in lange tijd niet beleefd had. Ziedende zoevers van Frank en laaiende loeiers van Bart; uiteraard ging er af en toe wel eentje in, maar het merendeel ranselde hij zijn doel uit alsof hij op een piratenschip zijn maagdelijkheid verdedigde. En hoe meer voor hem de zon ging schijnen, hoe meer de donkere wolken zich aan de overkant samen pakten. In een voor elk normaal mens veel te hard aangespeelde break-out zag Joyce in ene een hevige lichtflits. Daar heb je het gedonder al, dacht zij. Maar het was geen bliksemschicht, het waren de witte tanden van Yves die als de gesmeerde bliksem achter een onmogelijke bal aan ging. Vlak voor de cirkel dook hij diep voorover en lepelde de bal met een brede grijns voorbij de verbijsterde Joyce. En nog was het gedonder in de glazen voor haar niet voorbij. Met nog luttele seconden te spelen voor de rust zag zij vanaf de middellijn William aan komen met een gemene glimlach op zijn gezicht. Ze wist donders goed wat hij van plan was, ze kende hem van haver tot gort. En op hetzelfde moment dat zijn lange afstandsschot op haar kruising af ging, schoot haar hand daar naar toe. Om helaas hopeloos mis te grijpen. En weer ging de zoemer. Het was rust en 9-7 voor CSV. Maar de bui was nog lang niet over.
Een schitterende schijnbeweging van William; 9-8. Een fraai vrij gespeelde Martijn; 10-8. Dan weer 10-9 door Wil’s kracht en toen daarna in ene Roy weer zijn machtige arm naar achteren haalde en hij Joyce weer doordringend in de ogen keek, iets wat hij twee keer achtereen deed, was zij volkomen verloren. Haar tennisarmen grepen mechanisch naar de bal, maar als verlamd zag zij die tot twee maal toe machteloos door de vingers glippen. Het was 11-11 en een misselijk makende spanning sidderde door de Braken. Wie zou de sterkste zenuwen hebben? Frank en Bart beukten wanhopig op het doel van Arie die juist almaar groeide en groeide. Hij legde de lat steeds maar hoger en zelfs toen had de opponent de grootste moeite om hem te verschalken. Arie steeg boven zichzelf uit tot het bij een 15-15 stand nagenoeg tijd was. De klok gaf nog twee seconden aan. In een laatste stuiptrekking haalde CSV uit. Een stroom van ontzetting voer door onze groene golf. De klok stond nu op nul komma nul en de bal schoot buiten bereik van Arie op de doellijn af. Waar bleef die zoemer? En dan, ja met de bal nog 2 millimeter voor de streep klonk daar dat verbeide signaal. 15-15 in het eerste competitietreffen tussen CSV en Quintus 2. Wat een zinderende competitiestart. Er werd nog lang over na gepraat.
Maar niet door Joyce. Haar besluit stond al vast. Bij de eerst komende gelegenheid, nog voor het aanstaande Quintustoernooi, zou zij een keer bij Quintus mee gaan trainen, om nog een keertje met Arie Bombarie te sparren. “Want,” zo zei zij: “Van een ouwe stoel moet je het leren.”

Voor uw razende reporter zijn al die wedstrijden op een rij natuurlijk ook niet alles. Zeker niet als hij ook nog bij het andere team in mag vallen. Dan is er geen tijd om aantekeningen te maken en alles onthouden op de oude dag valt natuurlijk ook niet mee. En dan moet er tussendoor ook nog even sociaal gedaan worden op de rookplek en ook nog de kantine gesponsord. Dus ja, na twee wedstrijden achtereen spelen heb ik het treffen tussen Quintus 1 en SEW niet helemaal op de voet gevolgd. En toen ik aan Arie vroeg of hij dat voor mij wilde doen, wees hij op zijn protheses en zei; “Ik de wedstrijd op de voet volgen? Nee joh, daar wringt juist de schoen, ik kan echt niet in jouw schoenen staan.” Dus moest ik het deze wedstrijd doen met een blik door de ruiten. 2-0 door een strakke streep van Roy op het doel van de weer aanwezige goede keepster van SEW. Dan even een frisse neus buiten halen in het zonnetje. 7-1 door Yves. Nou die tijd buiten was snel in rook opgegaan. Even een tosti bestellen. Hé, een pingel. Snel weer achter het glas. Dames gaan voor en aangezien Romé de enige dame in Quintus 1 was mocht zij de penalty nemen. Haar vlecht stuiterde op en neer van de opwinding toen zij voor die goeie keepster zat. Maar ze haalde gigantisch uit en dat haalde inderdaad wat uit, want zij maakte de 9-1 en haar vlecht danste nu van plezier. Dit was meteen de ruststand en tijdens de rust werd Yves even door scheidsrechter Koldobieke apart genomen. “Ik wil jou even waarschuwen, mannetje,” zei Koldobieke dreigend; “als wij jou de volgende keer in Kwintsheul weer fluiten, dan onderwerpen wij eerst jouw stoel aan een gedegen onderzoek. Mijn staart eraf als wij dan niet een verborgen motortje in jouw frame vinden. Het is onmogelijk dat jij zonder mechanische aandrijving zo hard kan rijden.” Yves trok wit weg. “Nee jooooh, eeecht?” riep hij uit. Maar pas toen hij zag dat ook de staart van Koldobieke van louter jolijt danste, had hij door dat dit geen officiële waarschuwing was. Maar in het begin van de tweede helft was hij hierdoor even zo van slag dat SEW tot 12-4 wat terug kon rollen, wat ik even miste omdat mijn tosti net klaar was. Gelukkig zat ik weer juist op tijd achter de ramen om een prachtige penetratie te zien, waarmee Robin de SEW-defensie doorkliefde. Hij deed zijn ogen dicht, gooide en toen hij zijn ogen weer opende zag hij dat de bal in het net lag. Hij viel nog net niet steil achterover van zichzelf, maar dat was slechts een kwestie van seconden. Zijn grootste maatje, die zoals altijd ook op dat moment niet ver van zijn zijde was, viel hem vanachteren uit pure extase om zijn nek, waardoor hij door die innige omhelzing, een Romeo & Julia waardig, alsnog plat achterover viel. En dat Romé best hardhandig kan zijn bewees zij kort daarop door een bal zo un-ladylike hard op de hand van de keepster te gooien dat die hand met bal en al in het net vloog. De bal zat en de keepster sprong op om zo snel mogelijk haar gekneusde vingers onder de kraan te houden. Even was er consternatie, want een leeg doel is natuurlijk geen reclame voor de sport. Echter meteen daarop toonde Arie dat hij een ware sportman is. Er waren nog twee minuten te spelen en Arie, die niet in mijn schoenen wilde staan trok nu wel de stoute schoenen aan en nam plaats in het SEW-doel. Hij zag direct daarop SEW de 14-5 scoren en wist niet of hij toen juichen moest of niet. Doch krek daarna raasde het Quintusoffensief al weer op hem af. Hij lachte in zijn vuistje. Hij zag er geen been in om zijn clubgenoten in hun opmars te stuiten, daar had hij toch een te groot sporthart voor. Echter hij had buiten Bassie gerekend. Die had de afgelopen tijd op de trainingen zo vaak op onze Adriaan gegooid dat hij precies wist waar diens zwakke plek zich bevond. Bas vertoonde een grote grijns op zijn gezicht en hoe acrobatisch Arie ook de hoek in dook, hij kon niet bij de gerichte bal van Bas, die derhalve onze Adriaan mooi in zijn hemd zette. “Wat er ook gebeurt Adriaan, altijd blijven lachen,” grinnikte Bassie. Maar Arie liet zich niet uit zijn tent lokken en maakte zijn borst al weer nat voor de laatste wedstrijd van die dag. HCB-Quintus 2 stond op het programma. Op papier geen al te zware klus voor Quintus dat in een zeer goede wedstrijd tegen CSV gelijk gespeeld had, terwijl HCB van SEW verloren had, dat nu net weer door Quintus 1 een behoorlijke nederlaag had geleden. Dat moest dus kunnen. Maar oh wat viel dat in de praktijk tegen. Ondanks dat Quintus 2 nu met Romé een tweede dame ingelijfd had, nota bene de topscoorster van de vorige wedstrijd, konden zij geen vuist maken. Er werd bij lange na niet zo wervelend gespeeld als in de eerste wedstrijd en de cirkelspeelsters van HCB waren ons steeds te snel en te slim af, waardoor zij vaak vogelvrij voor Arie verschenen. En zoals bekend heeft Arie een grote mond, maar ook een zwak voor vrouwen. Als een vrouw hem lief aankijkt dan smelt hij al en hij liet hen dan ook veel verder gaan dan hem lief was. Maar het was toch vooral de aanval en ons totale veldspel waar het aan mankeerde. Zo passievol en getergd als wij die eerste wedstrijd tegen CSV acteerden, dat was nu ver te zoeken. Was het onderschatting? Was het vermoeidheid, nadat wij eerder alles hadden gegeven? Waarde de geur van verschroeid rubber en vlammende en ketsende hoepels die eerste match over het veld, was daar nu niets meer van te bespeuren. In die match clashte William met Bart, waarbij hij spontaan in het heetst van de strijd een wiel verloor en hij reed gewoon nog een paar meter verder voordat hij doorhad dat hij op één wiel balanceerde, zo geconcentreerd was hij in die wedstrijd. Maar evenals bij ons allen was ook bij Wil de room er van af. Niet dat wij echt in gevaar kwamen, maar het hevig strijd leverende HCB van ons afschudden, dat lukte toch niet makkelijk. Op een gegeven ogenblik beleefden we zelfs een historisch moment toen arbiter Fabian plots zijn hand recht omhoog stak. Tijdspel! Tijdspel? Daar had het grootste deel van ons team nog nooit van gehoord. Die olijkerd van een Fabian die verzon ze toch ook waar je bij zat. Voorspel, ja dat kenden we wel, maar tijdspel, was dat net zoiets? En toen even later ook Cor nog berispt werd vanwege wippen, hadden wij echt ons morele dieptepunt bereikt. Cor kreeg een vrije worp tegen omdat hij uit zijn rolstoel omhoog kwam. En je mag best wel veel in de speeltuin van het rolstoelhandbal. Je mag schommelen en je mag glijden, maar je mag beslist niet wippen hebben we nu ook weer geleerd. Cor was hier zo verbolgen over dat hij uit balorigheid zijn eerste doelpunt van die dag maakte, waardoor wij toch uiteindelijk met 10-7 wonnen. En dat betekende voor Quintus 2 een derde plaats achter CSV, dat dus een veel beter doelsaldo had. Echter de onbetwiste koploper in onze nieuwbakken competitie is wel Quintus 1 dat als enige allebei de wedstrijden riant gewonnen had. Dit werd onderweg naar huis nog even gevierd met een bezoek aan de Mac, waar wij deze keer niet zo lang verbleven, omdat ook Kelly er helaas niet bij was. In de bus bleef het nog lang gezellig en wij kijken al weer uit naar de 24ste wanneer we bij Quintus de tweede competitiedag hebben. Hopelijk weer met alle dames erbij, want die zie ik toch liever dan Bjorn. Die moet ik ten slotte ook nog even noemen, want die wil ook wel eens in een goed blaadje komen, ook al is dat dan een facebookpagina. En hij is natuurlijk wel onze gangmaker. Nee, niet op het veld, waar hij alleen maar gele kaarten krijgt vanwege zijn stevige stoelgang, maar wel altijd in de bus. Waar hij met zijn vrolijk gezang er in ieder geval voor zorgt dat de chauffeur niet in slaap valt.

Ton

  • Beweegcoach Westland
  • Anaco Greeve
  • Aannemersbedrijf Condubouw
  • Van der Drift Hoveniers
  • DULO Asbestverwijdering B.V.
  • Hofland-Van Geest Sportbegeleiding
  • Verkade Klimaat
  • Int. Transport J.P. Vis en Zn B.V.
  • Brouwer-Bustin
  • Royal Brinkman
  • Makro
  • Technische Unie
  • Gebr. Grootscholten
  • Buis Lichtreclame
  • Traico Training Advies Coaching
  • Wim de Voeght B.V.
  • Westflex
  • Virto
  • Kwekerij Bonfut
  • JS Laadtechniek
  • Technisch Installatiebedrijf Schwagermann
  • Vriendenloterij
  • Hokamo
  • Aad Molenaar sloopwerken
  • Flynth
  • Autoservice Valstar
  • Kwekerij Tass
  • Van der Wel Tomaten
  • ViFa Enclosures
  • Van Leeuwen Truckservice
  • Eekhout
  • Westland Adviesgroep
  • Wematrans
  • Meegaa Substrates
  • Internationaal Transportbedrijf G.A. van Velthoven B.V.
  • De Dijk Sloop en Isolatie
  • Ard van Wingerden, Strelitziakwekerijen
  • Van Meteren Vervoer
  • Wematrans
  • Westland Plant
  • Dutch ICT
  • Vollebregt Optimal Cleaning
  • Consensus
  • Sparreboom Techniek