4-3-2018 Rolstoelhandbal Competitiedag 5

Voordat onze eigen Quintus wedstrijddag begon, had dat nogal wat voeten in de aarde. Ten eerste had het streng gevroren en zat de hal in de grond. Hal 1 bleek niet beschikbaar. Gelukkig hebben wij de luxe dat we bij Quintus maar liefst twee hallen hebben en in Hal 2 kregen wij wel grond onder de wielen. Hoewel wel een wat verende vloer die voor de rolstoelers, verwendicapt als wij zijn, als een hoogpolig tapijt aanvoelde. Maar na twee wedstrijdjes was je er wel aan gewend. Alleen jammer dat we niet meer dan twee wedstrijdjes hoefden.
Het tweede probleem was veel minder luxe. Leni had het al weken te voren aangekondigd. Bij het wassen van onze witte Quintusshirts had zij het rode shirt van Arie Bombarie in één draai meegenomen en al onze maagdelijk witte shirts waren nu zo roze als de Pink Panther op de Gayparade. Het enige voordeel hiervan was dat Ventura onder aanvoering van Sicco nu ook graag haar debuut op een competitiedag maakte om eens een echt potje te rolstoelhandballen. Het kan hem niet roze genoeg gekleurd zijn. Echter als zij enkel voor onze roze uitstraling kwamen, werden zij toch teleurgesteld. Vlak voordat de wedstrijden begonnen en eenieder, al dan niet vol leedvermaak, naar onze nieuwe outfit uitkeek, kwam Leni uit de kast. Eerder al had zij viraal een foto de wereld ingestuurd met daarop onze roze shirts aan haar droogrek. Nu kwam zij droog uit de hoek met de mededeling dat zij gefotoshopt had en die hele roze vertoning een grap was. En dat van Leni; een serieuze zestiger met eerbiedwaardig wit haar die je vertrouwde als je eigen moeder. Ook de sportwereld rolt hard achteruit als je zelfs je eigen voorheen zo gerespecteerde teamgenoten niet meer kan vertrouwen. Ook al vond zij het zelf een wissewasje.

Debutant Ventura mocht meteen het spits afbijten tegen Quintus 2. Aangezien hun team nog niet geheel compleet was, werd ook onze Vera in het geel gestoken en met scheidsrechter Tim, die in het rolstoelhandbal eveneens zijn maiden trip maakte, vingen zij aan. Beide partijen schoten uit de startblokken als uitgehongerde leeuwen in een arena. Ventura was vastbesloten haar beste wiel voor te zetten en het geroutineerde Quintus 2 wenste daar niet voor onder te doen. En al gauw ervoer het nog zo groene, gele Ventura hetzelfde als wij allen de afgelopen jaren ervaren hebben. Hoe goed je alles ook op de rol hebt; alle begin is moeilijk. Al gauw keken zij tegen een 2-0 achtersprong aan. Echter zij rechtten hun rugleuningen en eer dat Arie Bombarie zich relaxt in zijn doel had genesteld, was hem eveneens al twee maal de vouwen uit zijn bungelende broekspijpen geschoten. Eén keer door de gevaarlijkste schutter van Ventura en meteen daarop door zijn eigen oranjemaatje Vera, die weer eens liet zien dat zij heel wat leuker dan Arie zelf uit de hoek kan komen. Die 2-2 was niet helemaal aan onze verraste goalie te wijten. Als man op leeftijd moet hij ’s morgens altijd eerst even los komen en het stond vast dat hij dat nog niet was. De eerste vijf minuten acteerde hij zo houterig dat je hem zo zou kunnen gebruiken om iets op af te kloppen tegen ongeluk. Maar klaarblijkelijk maakte hij zelf als eerste meteen van die mogelijkheid gebruik, want de rest van de eerste helft betoonde hij zich weer geheel de panterachtige Arie die wij allen zo goed kennen en liet hij er niet één meer door. Zo bereikte ons tweede mede dankzij twee fraaie cirkeldoelpunten van Cor, een ruststand van 8-2. En Cor zag de tweede helft helemaal zitten nu ook hij eenmaal los was. Precies op tijd had hij weer de juiste Correlatie met de bal gevonden.

Het was echter Wheeliam die weer als eerste doel trof. Waarna ook de nummer 9 van Ventura Arie meteen weer bij de les bracht. 9-3 en toen was het de beurt aan Cor, onze Coryfee op de cirkel. Echter wat hij ook probeerde en hoe hij ook vrij op de cirkel voor Sicco opdook. Hij sCorde er niet één. Zijn handen Correspondeerden niet met de bal en hoe Correct hij ook gooide en hoe hij zich daar ook Corpulent over maakte of er een sik van kreeg; hij wist keeper Sicco niet meer te passeren. Hij zag Oranjemaatjes Wheeliam en Maurice lustig sCoren, maar zelf kreeg hij het Corpus er niet meer in. Hij werd er helemaal gek van, maar ook dat hielp niet. Het werd 14-5 en het eerste avontuur van Ventura was bijna ten einde, toen Cor toch nog weer vrij voor Sicco opdaagde. Die lachte reeds in zijn vuistje. Echter nu was het toch Cor die het laatste lachte. Hoog in de lucht ving hij de bal op met zijn machtige grijpers. Hij wipte op zijn rechterbil. Hij wipte op zijn linkerbil en toen verliet zo’n verzengend schot zijn verkrampte handen, dat Sicco zijn oorharen verschroeide en hij meteen daarop zijn toque aan de wilgen hing. Als zelfs Cor nog bij hem wist te scoren dan was er voor hem geen toekomst in het keepen weg gelegd. En Cor was weliswaar geen topsCorder geworden, maar die laatste goal siste nog lang na in het doel en heel wat minder Corzelig verliet hij Cordaat het veld. Grimlachend keek hij daarbij nog even steels naar de bondscoach aan de kant. Hij wist dat hij met zulke doelpunten reeds met één been in de Oranjebasis zou zitten. En echt niet om daar Corvee te doen.

Spaken sparkelden. Ventielen floten. Wedstrijd 2 was aangevangen. CSV contra HCB en tegen het nagenoeg ontmande Boxtel trokken de Castricummers meteen alles uit de box. Met Jarno als enige mannelijke exponent bij de Brabanders, begon CSV niet erg vrouwvriendelijk door de dappere doelvrouwe meteen al vier keer op rij te verschalken. Zonder Mighty Martin en diens zoevende zoon; zonder Hurricane Henri en bovendien ook nog ontdaan van het koppel klunende Knüwers, was HCB niet alleen nagenoeg ontmand, maar zeker ook onthand. Weliswaar had CSV ook een van hun troefazen, Martijn, in het Dok gelaten, doch het was al rap duidelijk dat de overmacht voor HCB te groot was. Desondanks kreeg het publiek, dat in groten getale de weg naar De Heul gevonden had een heerlijke wedstrijd voorgeschoteld waarbij zowel de Reus als Klein Duimpje zich van de beste kant liet zien. Zowel in sportief als in attractief opzicht.
Reeds in het begin liet Jarno zien dat hij in dit team de broek aan had en hij deed dat zo enthousiast dat hij op een gegeven moment secondenlang op één wiel door de Castricummer defensie denderde. Waarna hij nog lange tijd op datzelfde wiel balanceerde als een koorddanser, om dan weer katachtig met beide wielen op de grond te belanden. En niet veel later greep hij zijn kans, toen de zoals immer overmoedige Joyce zich voor de gezelligheid tussen de vrouwen aan de overkant gemengd had. Terwijl zij daar nog knus aan de thee zat, kreeg Jarno de bal in handen en met een machtige boog wierp hij die richting haar verlaten doel. Nu is Joyce normaliter een raspaardje, dat meestentijds weer rap genoeg terug is. Maar nu had zij buiten de moerasachtige bodem van Hal 2 gerekend. Zij was duidelijk niet meer gewend aan de Westlandse klei en hoewel zwoegend en ploegend gelijk een Friese volbloed, moest zij met lede ogen toezien dat haar ledige doel van enige ballast voorzien werd. Het was net aan, maar haar net werd door Jarno netjes gevuld.

Dit was bij lange na niet het enige hoogstandje waar het smullende publiek op getrakteerd werd. Kort daarop ontving Jarin van CSV de bal op de cirkel. Weliswaar zat hij met zijn rug naar de keepster, maar Jarin draaide daar zijn hand niet voor om. Met een soepele polsbeweging lanceerde hij de bal achterwaarts, waardoor hij die zelf niet het doel in zag gaan. Echter een luid gejuich en applaus vertelde hem dat zijn achterbakse bal de koene keepster totaal verrast had. En nauwelijks was het vervoerde publiek hiervan bekomen, of het zag Jarno nogmaals zijn kunststuk herhalen. Wederom was Joyce even wezen buurten bij het vrouwenfront aan de overkant en weer zag zij toen de bal door de rijzige Jarno onderschept. Ten tweede male ploeterde zij haar Galgepad terug ( inside joke) maar ook nu verloor zij het van de aantrekkingskracht van die vermaledijde vloer. Het werd 5-2 en het bleek dat HCB toch nog heel wat mans was en zeker haar mannetje stond.
Toch liep het relaxt ballende CSV gestaag uit. Bram verzilverde weer een fraaie linkse en tot groot plezier van de bomvolle banken langs de kant herhaalde Jarin zijn grote truc vanaf de cirkel. Wederom legde hij met een achterwaartse bowlingbeweging de bal subtiel achter de keepster van HCB die, hoe goed zij haar domein ook verdedigde, tegen dergelijke laag bij de grondse acties geen verweer had.
Hardleers als zij is kwam toen Joyce toch ook weer mee naar voren en om er zeker van te zijn dat haar teamgenoten de bal niet zouden verspelen, gooide zij hem er gewoon zelf eigenhandig twee keer achter elkaar in. Het was duidelijk dat zij vandaag weer meerdere doelen voor ogen had. Maar dat had ook de onvermoeibare Jarno. Ook hij liet zien dat hij zijn Oranjesweater niet zomaar op supermarktzegeltjes gekregen had. Met een weergaloze slalom krulde hij de CSV-defensie op om nu oog in oog met Joyce, zijn hattrick te vervolmaken. Ondanks het grote verschil waardoor HCB overmand werd was het een heerlijke match waarbij door zowel spelers als publiek ontzettend genoten werd. Zo blijft rolstoelhandbal of je nu wint of verliest, een sport waarbij je altijd goed zit.

Dan, op papier, een knaller van jewelste. SEW versus Quintus 1. Beide ploegen op volle sterkte, dus dat beloofde wat. En voor Quintus was het begin ook veelbelovend. Jaco had zich zeer goed opgesteld in zijn doel, waardoor Martijn van SEW extra scherp schoot, maar wel recht op de paal. Jaco wilde de terugkaatsende bal halen maar Martijn is een peu sneller en mikte de bal vanuit de hoek op het nu lege doel. De bal plofte echter in het zijnet en meteen daarop was het locomotief Yves die de boel met een wervelende treffer op stoom bracht. Het werd 2-0 door Roy en ook nog 3-0 door nogmaals Yves. Jaco keepte als een jekko en er leek geen vuiltje aan de Heulse lucht. Nog geen smetje op de ivoorwitte shirts van Quintus 1. Ook al keken zij dan even door een roze bril, want zo’n voorsprong tegen SEW was natuurlijk een droomstart. Toen maakte Martijn toch de 3-1 en was het weer dankzij de nu eveneens op stoom komende Robert 3-3. En plotsklaps leek topschutter Yves helemaal lam geslagen. Hij werd aan alle kanten afgeblokt en ondanks twee van agressie en brute power exploderende schoten van Roy werd het 8-5 voor SEW. Plotseling was de rolverdeling geheel andersom. Mede door twee slinkse ballen van Maartje. Want hoewel het pas begin maart was, roerde Maartje al danig haar staartje en leek Quintus in ene de pijp aan Maarten te geven. Weliswaar wist Yves nog twee maal de ban te breken, maar toen was de locomotief definitief leeg. Bij 15-7 achter knalde Roy nog zijn handelsmerk er twee maal knijterhard in. En bij 17-9 was het ook nog de nimmer versagende Vera die de keeper een veer deed laten. Maar nadat Robert er weer vijf op een rij in gekegeld had en daarmee zijn robbertje met Yves definitief had uitgevochten, was het duidelijk dat SEW vandaag de meeste schotkracht had. Met een schitterend laatste schot voor de boeg bepaalde John met zijn eindschot de stand op een eclatante 19-10. Quintus 1 had er alles aan gedaan, maar vandaag kwam er gewoon geen schot in de zaak. En zoiets schiet natuurlijk niet op. Misschien volgende keer eerst van te voren even een schietgebedje doen.

Na eerder debutanten Tim en Ivo hadden we nu voor twee wedstrijden Nicole als scheidsrechter. Die had ook niet eerder officieel rolstoelhandbal gefloten, maar was als onze zeer gewaardeerde trainster wel bekend met het een en ander. Als eerste floot zij Ventura – SEW. En ook dat werd een leuke, relaxte wedstrijd. In plaats van Sicco zat nu een andere goalie in het doel en als Joker hadden zij onze Maurice ingezet. Juist Ventura als beginnend team had het extra zwaar met onze vaste vloerbedekking en tussen al die onderhand best wel ervaren ploegen valt het dan ook niet mee. Maar zoals gezegd; dat hebben wij in het begin ook allemaal meegemaakt en naarmate je als team groeit wordt het almaar leuker. Vraag het maar aan HCB, dat vandaag ook weer beide keren behoorlijk klop kreeg, maar ook nu weer een heerlijke dag beleefde, vol sportieve gezelligheid.
Zij speelden de laatste wedstrijd tegen Quintus 1, wat in deze match maar over liefst vier wissels beschikte. Over luxe problemen gesproken. Bovendien zaten er nu ook bij Quintus 1
Vijf dames in het team. Zodat het met ook nog een vrouwelijke scheidsrechter een leuk vrouwelijk onderonsje werd. Echter Roy wenste zich daar niet aan te confirmeren. Hij vond dat ze hun vorige wedstrijd tegen SEW als ouwe wijven hadden gespeeld en wilde dat nu even rechtzetten. Hij knalde er dan ook meteen even vier in, waardoor het al gauw 5-0 stond. Die vijfde was van Bas, maar dat was wel een beetje een feminien doelpunt, daar hij dat via de rug van de keepster deed. Zowel Yves als Jarno lieten dat niet op zich zitten en samen met weer een goal van Vera werd zo de ruststand 9-2.

Onderhand speelden ook nieuwkomers Daniëlle en Cynthia een heerlijk partijtje mee. Daan speelde zich een paar keer mooi vrij en betoonde zich lachend helemaal niet ontDaan dat zij geen doel trof en Cynthia speelde haar eerste wedstrijd met zo’n brede smile op haar gezicht, dat dat op zich al een rollende reclame voor onze fantastische rolstoelsport is. Echter qua macho manifestatie was dit toch vooral de match tussen Roy en Jarno. Jarno stalkte Roy en die maakte zijn traditionele, spectaculaire buiteling, waarna hij met een subtiele boog de weer manhaftig keepende doelvrouwe van HCB verschalkte. Op zijn beurt maakte Jarno zijn oranjeverkiezing waar door maar liefst zeven keer heel fraai te scoren. En Bas, die vandaag moeite had met rechtstreeks de bal in het doel te mikken, raakte nogmaals binnenkant paal waardoor de carambolerende bal nu via het achterhoofd van de keepster doel trof. Inderdaad, een beetje een ouwe wijven doelpunt van onze jonge Bas, maar hij weet zich nu eenmaal altijd goed aan te passen aan zijn omgeving. Met een fenomenale laatste break van Yves werd de eindstand 18-7 en had het publiek weer een zeer attractieve wedstrijd gezien, waarin zowel sportieve rivaliteit als gemoedelijke gezelligheid centraal stond.

Eerder op de middag had scheidsrechter Ivo als novice rolstoelfluiter twee leuke wedstrijdjes. Na SEW – Quintus 1 mocht hij direct de volgende kraker Quintus 2 – CSV leiden. Onderkoeld als hij is, was hij er niet van onder de indruk. Hij zag William de score voor Quintus openen. Hij zag Frank twee keer achter elkaar hooningzoet terug slaan. En vervolgens Bart 3-1 en William weer 3-2 scoren. Hij tekende het allemaal netjes op en had het best naar zijn zin. Dat rolstoelhandbal was wel relaxt fluiten. Je hoefde niet echt te sprinten en als je toch moe werd kon je zelf desnoods ook in een rolstoel plaats nemen.
Vooral genoot hij van de rivaliteit tussen William en keepster Joyce, die hij beide al heel wat jaartjes kende. Joyce keepte als een leeuwin. Was voor nagenoeg iedereen niet te passeren, behalve precies door William. Hoe hij het deed, deed hij het, maar hij deed het. De een na de ander. Dat moest hij ook wel want de anderen van zijn team scoorden niet, dus moest hij die ene zijn die het wel deed. Dit in tegenstelling tot CSV. Daar scoorde of de één, of de ander. Scoorde die ene niet, deed die andere het wel. En dat was vandaag precies het verschil tussen CSV en Quintus 2. Want op die manier zou William nog eens twee maal zoveel moeten scoren als hij al deed. En hij kon ver bij Joyce gaan, maar zó ver toch ook weer niet.
Oh kijk, daar staat juist die ene van CSV weer vrij voor Arie, of is het die andere? Wel even op blijven letten, Ivo. Oh jee, wat doet Wilma nou? Zij geeft de rolstoel van die ene juist een of andere rot zet, waardoor die ene uit balans gebracht de cirkel in dendert. Ha, fijn, denkt Ivo. Eindelijk gebeurt er het een en ander. Kan ik mooi mijn eerste pingel geven. En uiteraard een gele kaart aan Wilma. Daar droom ik al jaren van.

Na zijn benutte penalty scoorde die ene nog een paar keer, waar William zijn ene goal weer tegenover stelde en dan is het 9-4 bij rust. Niet om het een of ander, maar ik hoop dat die tweede helft toch wat spannender wordt, denkt Ivo. Om nou hier mijn vrije middag voor op te offeren. Laat ik maar gauw weer beginnen, dan ben ik er maar van af. Hé, een doelpunt van dat jonge ventje met links. En krijg nou wat. Die lange kerel op de cirkel weet zomaar uit het niets van het ene op het andere moment Joyce ook te passeren. Hij had al die tijd niets uit kunnen richten omdat die ene en die andere van CSV een Cordon om hem heen gelegd hadden, maar nu doet ‘ie het toch maar even heel Correct. En verrek, wat doet Joyce nou? Die gaat mee in de aanval. En nog een keer verrek, want zij scoort nog ook. Wat kijkt die Arie boos zeg. Die zal straks na afloop nog wel even lelijk op zijn poot spelen.
Toch wel grappig, dat rolstoelhandbal en die William blijft ook maar de ene na de andere er bij Joyce ingooien. Je ziet haar denken; wat een ellende die van de Ende. 9-13 nu. Quintus staat er nog steeds maar vier achter. Kijk, nou breekt in ene die ouwe Ton door. Hij komt helemaal vrij op de cirkel. Hij heft zijn arm omhoog, haalt vervaarlijk uit en…oh jee, die ander steekt zijn hand naar de bal uit. Plof. Er klinkt een door merg en been gaande, ijzingwekkende kreet. Overgaand in een vreselijk gehuil en gebrul. Ton gaat te keer alsof zijn pijp onder lijn elf ligt. Heeft die ene zijn arm er af geslagen? Moet ik 112 bellen? Oh nee, ik zie het al. Ik had het kunnen weten. Het is een Zuijderwijk. Zijn handballende zonen hebben het niet van een vreemde. Maar nu ligt plotseling iedereen in een deuk. De een na de ander ligt in zijn stoel te rollen van plezier. Nou, ik zal maar weer een pingel geven en dan gauw wegwezen hier. 14-10 is ten slotte een mooie eindstand. Ik vond het wel leuk om eens een keertje te doen en zo het een en ander eens mee te maken. Maar ik hoop niet dat ik zelf nog eens tot rolstoelhandbal genoodzaakt wordt. Rare lui, die rolstoelhandballers.

Ton

  • Virto
  • Autoservice Valstar
  • Eekhout
  • Hokamo
  • Westland Adviesgroep
  • ViFa Enclosures
  • Buis Lichtreclame
  • Royal Brinkman
  • Wim de Voeght B.V.
  • Hofland-Van Geest Sportbegeleiding
  • Makro
  • Traico Training Advies Coaching
  • Int. Transport J.P. Vis en Zn B.V.
  • Technische Unie
  • Flynth
  • Consensus
  • Aad Molenaar sloopwerken
  • Wematrans
  • Internationaal Transportbedrijf G.A. van Velthoven B.V.
  • Westland Plant
  • DULO Asbestverwijdering B.V.
  • Gebr. Grootscholten
  • Technisch Installatiebedrijf Schwagermann
  • De Dijk Sloop en Isolatie
  • Van Meteren Vervoer
  • Anaco Greeve
  • Van der Drift Hoveniers
  • Dutch ICT
  • Westflex
  • Van der Wel Tomaten
  • Vriendenloterij
  • Kwekerij Tass
  • Sparreboom Techniek
  • Kwekerij Bonfut
  • Vollebregt Optimal Cleaning
  • Beweegcoach Westland
  • Brouwer-Bustin
  • JS Laadtechniek
  • Aannemersbedrijf Condubouw
  • Meegaa Substrates
  • Wematrans
  • Van Leeuwen Truckservice
  • Verkade Klimaat
  • Ard van Wingerden, Strelitziakwekerijen